11 juni 2018

BANEN

HillieVeenema

Op de middag dat er een grote doos met hersentumor magazines bij ons bezorgd werd, de warme middag waarop het onweer losbarstte, zat ik met Henk in de spreekkamer van de huisarts. Henk kreeg ter plekke een epileptische aanval. De kinderen waren alleen thuis. Eigenlijk werd het mij allemaal een beetje te veel. Toen ik ’s avonds het door mij geschreven artikel in de glossy las, huilde mijn hart en ik dacht: “Ik stop ermee. Ik neem ontslag. Continu matroos zijn op een schip met tegenwind, gecombineerd met mijn betaalde baan, wordt me te veel”.

Die middag voelde Henk zich niet goed en had dit bij mij aangegeven. Ik was op het werk. Mijn collega’s zeiden: “Ga maar naar huis, Hillie. Wij passen wel op jouw kinderen hier”. En zo reed ik wederom naar huis (de tweede keer in korte tijd) om daar te zorgen voor mijn man en de kinderen. Voor mij voelde het die middag dat ik overal te kort schoot. Te kort als echtgenote; ik was namelijk wel op mijn werk terwijl Henk een chemodag had. Te kort als moeder; ik was niet thuis bij de jongens toen het onweer losbarstte, er een poes niet thuis was en er straten blank kwamen te staan. Te kort als werkneemster; ik was er niet voor mijn kinderen op het werk. Een ander moest mijn boontjes weer doppen. Het enige waar ik denk ik niet in te kort schoot was mijn ‘baan’ als mantelzorger; ik ging met Henk naar de huisarts, gaf hem daar samen met de huisarts de neusspray die ik in mijn tas had, overlegde met de huisarts wat wijsheid was, ging langs de apotheek voor extra medicatie. Kortom: allemaal taken waar ik bij aanvang van onze relatie niet op gerekend had, een baan waar ik ingerold ben. Mijn baan als matroos, die ik vrijwillig doe.
De moed zakte me in mijn schoenen en ik dacht: “Ik neem ontslag. Ontslag als fysiotherapeut om een betere echtgenote, moeder en mantelzorger te kunnen zijn.”

De afgelopen week was een pittige week. Ik heb met mijn leidinggevende een goed, duidelijk en warm gesprek gehad. Ik voel me weer wat rustiger. Ik blijf werken en blijf wekelijks wat uren opnemen zodat ik thuis ben als ik thuis wil zijn en even weg ben als het kan. Ik heb de aandacht en liefde die ik krijg op het werk zo hard nodig.
Gisteren hadden we een gesprek met de huisarts. Ook dit was een goed gesprek en geeft mij weer wat kracht. We gaan personenalarmering aanvragen. Ik hoop hierdoor met een geruster gevoel op het werk te zijn. Ook hebben we besloten dat Henk een tweede dag per week naar de dagbesteding zal gaan. Door de chemotherapie valt er 1x per 4 weken een dag uit. Mijn zorgtaken zijn vergroot.
Daarnaast hoop ik dat er mensen op zullen staan die mij als matroos af en toe kunnen en willen vervangen. Op vrijwillige basis. Zo ben ik er ook vrijwillig ingerold.

Door deze stappen hoop ik geen baan definitief op te hoeven zeggen en weer voldoende energie te hebben voor alle banen. Hopen jullie met mij mee?

Lieve groet, Hillie

PS: Wie interesse heeft voor een vrijwillig inval matrozencontract……..schroom niet en meld je aan. Je bent aangenomen.

 

Lees ook de andere blogs van Hillie:

Hillie Veenema
Nazomeren
18 september 2018 NAZOMEREN Ik geniet. Ik geniet van de zon, van de nazomer, van het leven. Drie maanden geleden had ik niet gedacht dat ik nu weer...
Banen
11 juni 2018 BANEN Op de middag dat er een grote doos met hersentumor magazines bij ons bezorgd werd, de warme middag waarop het onweer losbarstte,...
Kansen
22 mei 2018 Kansen De eerste MRI, na drie kuren chemopillen, is gemaakt en laat een positief resultaat zien. De tumor is niet gegroeid en vervolg van...
Balans
3 april 2018 BALANS En dan zijn we alweer een kleine maand verder. De tijd staat niet stil. ’s Avonds is het al weer een uur langer licht, onze...
Doet ie het of doet ie het niet?
7 maart 2018 Schreef ik de vorige keer dat de angst er weer in zat na die onverwachte epileptische aanval, schreef ik dat het voelde dat het zwaard...
Gewoon
13 februari 2018 2018 begon zo lekker rustig. We stapten over de drempel het nieuwe jaar in. We waren na de relaxte kerstvakantie weer opgeladen en...
Time flies
16 januari 2018 De tijd vliegt. De laatste keer dat ik mijn belevenissen met jullie deelde was in 2017. Om precies te zijn 11 december 2017, nu al...
Een kleine wereld
11 december 2017 De dag waarop ik mijn laatst geschreven blog opstuurde naar STOPhersentumoren, ervaarde ik de kleinheid van de...
De dag waarop de paden samen kwamen
9 november 2017 In mijn laatste blog gaf ik jullie inzage in mijn brein. Ik schreef dat ook ik mag aangeven wat ik nodig heb, dat ik grenzen mag...
Therapie
10 oktober 2018 Ik ben weer gestart met therapie. Heb inmiddels twee gesprekken gehad met een psycholoog. In mijn vorige blog “Stilte” gaf ik...
Stilte
12 september 2017 Ik verlang intens naar STILTE. Stilte om me heen, stilte in mijn huis, gewoon stilte en dan overal. Er gebeurt te veel. Het is...
Mijn zus.
31 juli 2017 Schreef ik de vorige keer een blog met de titel: “Morgen kan alles anders zijn”. Eindigde ik met het woord GENIET, niet wetende dat...
Morgen kan alles anders zijn.
17 mei 2017 Gisteren was vandaag nog morgen. Ik zat samen met onze oudste zoon aan tafel te ontbijten toen Henk opeens beneden stond en vroeg: “Heb...
Krenten in de pap.
2 mei 2017 Vorige week was het weer zover: We gingen samen met het gezin van mijn zus een weekje op vakantie. Dit jaar voor het eerst zonder hun...
Memories.
11 april 2017 Toen de hersentumor in 2011 in ons leven kwam, was ik in eerste instantie gefocust op het ‘aangaan van de strijd’ tegen de...
Verborgen talenten.
23 maart 2017 Soms komen er opeens ‘talenten’ bovendrijven waarvan je het bestaan nog niet kent of waarvan je niet meer weet dat ze bestonden.Zo...
Wat is wijsheid?
5 maart 2017 Vorige week was Henk weer aan de beurt. De controle MRI scan werd gemaakt en de uitslag volgde. Voorafgaande aan het uitslaggesprek had...
Om elkaar heen lopen.
9 februari 2017 Vorig jaar had ik opeens een gevoel van “Ik zit niet meer met plezier in onze woonkamer”. 10 jaar geleden hadden we het huis...
Benjamin.
19 januari 2017 Schreef ik de vorige keer over de 365 dagen die voor ons liggen in 2017, waarvan we nog niet weten wat er gaat gebeuren, een dag...
Welkom 2017.
3 januari 2017 2016 al weer voorbij, met een extra dagje. 2017 is begonnen, met een extra seconde. Het is druilerig weer. We hebben nog een weekje...
Volg je hart.
14 december 2016 Onze jongste zoon heeft morgen een boekbespreking. Ik was zojuist toehoorder van zijn verhaal. Hij deed het, in mijn ogen, erg goed....
Leef je mooiste leven.
28 november 2016 Een aantal weken geleden hadden we de afspraak met de neuroloog i.v.m. de uitslag van de MRI en reden we in de ochtenduren richting...
Patat.
16 november 2016 “Vanavond eten we gewoon patat”, een uitspraak die in ons huis met regelmaat gezegd, gehoord en uitgevoerd wordt. Iets waar...
De tijd.
3 november 2016 Zomertijd verandert weer in wintertijd. Ik vraag me vaak af: “Waar blijft de tijd?”.Hier is het inmiddels 5 jaar geleden dat de...
Mijn eerste keer.
26 oktober 2016 Het was eind jaren negentig. Ik was al een aantal jaren met veel plezier werkzaam als fysiotherapeute in de kinderrevalidatie. Ik gaf...
Toen was geluk heel gewoon...
13 oktober 2016 We zagen elkaar in 1997 voor het eerst. Henk werd aangenomen als planner in het revalidatie centrum waar ik al 3 jaren werkte. Henk...
Baaldag
2 oktober 2016 Vandaag is zo’n dag….Een baaldag! Grrrrrrrrr, ik wilde dat ik mezelf achter het behang kon plakken. Nee, ik wilde dat ik in m’n...
Gewoon, omdat het kan...
23 september 2016 Sinds de hersentumor in ONS huis is komen wonen (september 2011), schrijf ik met regelmaat naar een groep familie, vrienden en...

Voer actie

Maak gratis en binnen een paar minuten een totaal eigen actiepagina met betaalmodule aan.

Laat iedereen zien waar je voor gaat en begin online donaties te werven op www.STOPhet.nl

StopBrains STOPhet actie voor stophersentumoren hersentumor onderzoek

Lotgenoten contact

Het is fijn om met anderen te praten die in soort gelijke situaties zitten.

facebookicon

STOPhersentumoren.nl heeft daarvoor de grootste lotgenoten contact groep. Klik HIER om daartoe toegang te krijgen.

Blogs

Lees de verhalen van onze bloggers, mensen die allemaal iets te maken hebben met hersentumoren.

Wat maken zij mee?
Van patiënt tot naaste, van onderzoeker tot arts. Iedereen kan bloggen. Lees of blog je met ons mee?

Klik HIER om naar de bloggers toe te gaan.

   logo hersentumor blogger blogs stophersentumoren