18 september 2018

NAZOMEREN

HillieVeenemaIk geniet. Ik geniet van de zon, van de nazomer, van het leven. Drie maanden geleden had ik niet gedacht dat ik nu weer zo zou genieten.

Ik roep altijd wel: “Mijn glas is halfvol!”. Voor de zomervakantie voelde dat helaas niet zo. Ik weet dat ik echt niet de enige ben die na verloop van tijd (de hersentumor heeft al 7 jaar een plek in ons gezin ingenomen) op het punt van instorten staat. Ik dacht alleen: ”Ach, bij mij zal dat zo’n vaart niet lopen”. Wel dus. Ik was moe en voelde me leeg en verdrietig. De bodem van mijn glas kwam in zicht. En als ik iets in de afgelopen jaren geleerd heb, dan is het wel dat ik goed voor mezelf moet zorgen. Dat ik altijd uit mijn eigen glas moet kunnen blijven drinken.
Ik schreef een blog, wat al heel helpend voor mij was en deed een oproep voor een vrijwilliger die graag, samen met mij, matroos wilde zijn. Ik kreeg lieve reacties van mensen die mij zeer dierbaar zijn en waarmee ik een hechte band heb. Ik durfde deze mensen niet aan te nemen, omdat ik bang was mijn relatie met hen op deze manier op het spel te zetten. Gelukkig kwam er ook reactie uit onverwachte hoek. Het Steunpunt Mantelzorg bij ons in het dorp, waar ik de vraag ook had neergelegd, bleek een vrijwilligster te kennen. Kennismaking volgde en van beide kanten voelde het goed. Ze mocht meevaren als matroos op het schip.

Het was eerst wel even wennen. Zelf vergelijk ik het een beetje met het weer de afgelopen periode. Het was een stralende zomer, met veel tropische dagen die af en toe benauwend en drukkend waren. Voor mij voelde de collega matroos erg goed. Net zoals de stralende zon. Voor Henk, de kapitein, voelde het in het begin heel anders. Soms zelfs benauwend en drukkend. Hij vond het lastig op zijn schip met een extra matroos. Hij zette de rem er op, gooide een anker uit. Een teken om hem meer ruimte en tijd te geven. Wat dat betreft viel onze vakantie op het juiste moment. Even het schip verlaten. Even uit de vaste structuur, even de wind uit de zeilen, even allemaal doen waar je zin in hebt, even niks moet en alles mag, even niet denken aan de hersentumor.
Na anderhalve week kwamen we weer thuis, weer terug op onze vaste plek. De hersentumor nam zijn plek weer in. Een geplande MRI scan volgde. De uitslag was ‘hoopgevend’; de tumor is stabiel en de chemobehandelingen zullen gecontinueerd worden en zijn dus niet voor niks. De vrijwilligster lijkt op het juiste moment te komen, een extra matroos biedt kansen. Langzaamaan lijkt Henk het ook fijn te vinden en haar een kans te geven.

Inmiddels zit de zinderende zomervakantie er op. De scholen zijn weer begonnen. De dagen zijn weer gevuld. De nazomer is aangebroken. De zon schijnt, afgewisseld met af en toe een bui. Soms waait het hard, soms is het bladstil.
Ik geniet ervan. Ik hou van de zon, ik hou van het leven en ben dankbaar. Door mezelf kwetsbaar op te stellen, door mijn grenzen aan te geven, door aangeboden kansen te grijpen en langzaam een plek te geven in het leven, zie ik het zitten. Nog even genieten van de nazomer en laat de herfst dan maar komen. Het schip vaart weer op koers…………………………….......................................................................

Lieve groet, Hillie

 

Lees ook de andere blogs van Hillie:

Hillie Veenema
Nazomeren
18 september 2018 NAZOMEREN Ik geniet. Ik geniet van de zon, van de nazomer, van het leven. Drie maanden geleden had ik niet gedacht dat ik nu weer...
Banen
11 juni 2018 BANEN Op de middag dat er een grote doos met hersentumor magazines bij ons bezorgd werd, de warme middag waarop het onweer losbarstte,...
Kansen
22 mei 2018 Kansen De eerste MRI, na drie kuren chemopillen, is gemaakt en laat een positief resultaat zien. De tumor is niet gegroeid en vervolg van...
Balans
3 april 2018 BALANS En dan zijn we alweer een kleine maand verder. De tijd staat niet stil. ’s Avonds is het al weer een uur langer licht, onze...
Doet ie het of doet ie het niet?
7 maart 2018 Schreef ik de vorige keer dat de angst er weer in zat na die onverwachte epileptische aanval, schreef ik dat het voelde dat het zwaard...
Gewoon
13 februari 2018 2018 begon zo lekker rustig. We stapten over de drempel het nieuwe jaar in. We waren na de relaxte kerstvakantie weer opgeladen en...
Time flies
16 januari 2018 De tijd vliegt. De laatste keer dat ik mijn belevenissen met jullie deelde was in 2017. Om precies te zijn 11 december 2017, nu al...
Een kleine wereld
11 december 2017 De dag waarop ik mijn laatst geschreven blog opstuurde naar STOPhersentumoren, ervaarde ik de kleinheid van de...
De dag waarop de paden samen kwamen
9 november 2017 In mijn laatste blog gaf ik jullie inzage in mijn brein. Ik schreef dat ook ik mag aangeven wat ik nodig heb, dat ik grenzen mag...
Therapie
10 oktober 2018 Ik ben weer gestart met therapie. Heb inmiddels twee gesprekken gehad met een psycholoog. In mijn vorige blog “Stilte” gaf ik...
Stilte
12 september 2017 Ik verlang intens naar STILTE. Stilte om me heen, stilte in mijn huis, gewoon stilte en dan overal. Er gebeurt te veel. Het is...
Mijn zus.
31 juli 2017 Schreef ik de vorige keer een blog met de titel: “Morgen kan alles anders zijn”. Eindigde ik met het woord GENIET, niet wetende dat...
Morgen kan alles anders zijn.
17 mei 2017 Gisteren was vandaag nog morgen. Ik zat samen met onze oudste zoon aan tafel te ontbijten toen Henk opeens beneden stond en vroeg: “Heb...
Krenten in de pap.
2 mei 2017 Vorige week was het weer zover: We gingen samen met het gezin van mijn zus een weekje op vakantie. Dit jaar voor het eerst zonder hun...
Memories.
11 april 2017 Toen de hersentumor in 2011 in ons leven kwam, was ik in eerste instantie gefocust op het ‘aangaan van de strijd’ tegen de...
Verborgen talenten.
23 maart 2017 Soms komen er opeens ‘talenten’ bovendrijven waarvan je het bestaan nog niet kent of waarvan je niet meer weet dat ze bestonden.Zo...
Wat is wijsheid?
5 maart 2017 Vorige week was Henk weer aan de beurt. De controle MRI scan werd gemaakt en de uitslag volgde. Voorafgaande aan het uitslaggesprek had...
Om elkaar heen lopen.
9 februari 2017 Vorig jaar had ik opeens een gevoel van “Ik zit niet meer met plezier in onze woonkamer”. 10 jaar geleden hadden we het huis...
Benjamin.
19 januari 2017 Schreef ik de vorige keer over de 365 dagen die voor ons liggen in 2017, waarvan we nog niet weten wat er gaat gebeuren, een dag...
Welkom 2017.
3 januari 2017 2016 al weer voorbij, met een extra dagje. 2017 is begonnen, met een extra seconde. Het is druilerig weer. We hebben nog een weekje...
Volg je hart.
14 december 2016 Onze jongste zoon heeft morgen een boekbespreking. Ik was zojuist toehoorder van zijn verhaal. Hij deed het, in mijn ogen, erg goed....
Leef je mooiste leven.
28 november 2016 Een aantal weken geleden hadden we de afspraak met de neuroloog i.v.m. de uitslag van de MRI en reden we in de ochtenduren richting...
Patat.
16 november 2016 “Vanavond eten we gewoon patat”, een uitspraak die in ons huis met regelmaat gezegd, gehoord en uitgevoerd wordt. Iets waar...
De tijd.
3 november 2016 Zomertijd verandert weer in wintertijd. Ik vraag me vaak af: “Waar blijft de tijd?”.Hier is het inmiddels 5 jaar geleden dat de...
Mijn eerste keer.
26 oktober 2016 Het was eind jaren negentig. Ik was al een aantal jaren met veel plezier werkzaam als fysiotherapeute in de kinderrevalidatie. Ik gaf...
Toen was geluk heel gewoon...
13 oktober 2016 We zagen elkaar in 1997 voor het eerst. Henk werd aangenomen als planner in het revalidatie centrum waar ik al 3 jaren werkte. Henk...
Baaldag
2 oktober 2016 Vandaag is zo’n dag….Een baaldag! Grrrrrrrrr, ik wilde dat ik mezelf achter het behang kon plakken. Nee, ik wilde dat ik in m’n...
Gewoon, omdat het kan...
23 september 2016 Sinds de hersentumor in ONS huis is komen wonen (september 2011), schrijf ik met regelmaat naar een groep familie, vrienden en...

Voer actie

Maak gratis en binnen een paar minuten een totaal eigen actiepagina met betaalmodule aan.

Laat iedereen zien waar je voor gaat en begin online donaties te werven op www.STOPhet.nl

StopBrains STOPhet actie voor stophersentumoren hersentumor onderzoek

Lotgenoten contact

Het is fijn om met anderen te praten die in soort gelijke situaties zitten.

facebookicon

STOPhersentumoren.nl heeft daarvoor de grootste lotgenoten contact groep. Klik HIER om daartoe toegang te krijgen.

Blogs

Lees de verhalen van onze bloggers, mensen die allemaal iets te maken hebben met hersentumoren.

Wat maken zij mee?
Van patiënt tot naaste, van onderzoeker tot arts. Iedereen kan bloggen. Lees of blog je met ons mee?

Klik HIER om naar de bloggers toe te gaan.

   logo hersentumor blogger blogs stophersentumoren