3 december 2016

Feest en verdriet

Als de dag van gisteren herinner ik mij Sinterklaasavond 2002. Gearmd liepen Nico en ik over de stoepen in onze woonwijk. We durfden alleen maar vooruit te kijken. Zeker niet naar de zijkant, daar waren de ramen. Daar kon je rechtstreeks doorheen kijken naar het hart van de huizen. Daar zag je de bewoners Sinterklaas vieren. Jong en oud. Lachen, plezier maken. Nico en ik waren bij de fertiliteitsafdeling van het UMC klanten...het lukte ons al jaren niet om zwanger te raken. Feestdagen waren extra moeilijk. Dan was het gemis extra voelbaar. Het verdriet zo rauw.

Als de dag van gisteren herinner ik mij Sinterklaasavond 2007. Sinterklaaske had drie grote zakken vol cadeaus gebracht. Groots vierden wij deze avond met onze kleine meisjes. Toen 2 en 3 jaar oud. In 2004 kwam een einde aan ongewild kinderloos zijn. Echter deze Sinterklaasavond was heel verdrietig. Een paar maanden eerder had Nico te horen gekregen dat hij een onbehandelbare kwaadaardige hersentumor had en maar 33% kans om het jaar door te komen. Zou dit onze laatste Sinterklaasavond zijn? Wie loopt er langs onze ramen met een kinderwens, niet wetend wat er schuil gaat in ons hart van het huis?

Nog meer weten wij nu hoe zwaar beladen juist de feestdagen zijn. De dagen die zo gezellig en warm waren toen het leven nog zorgeloos was. Hoe luidt de nieuwjaarswens op 1 januari middernacht voor een hersentumorpatiënt? Ik herinner hem mij nog intens de oudjaarsnacht 2007. Met tranen in de ogen hadden we elkaar vast. Wat brengt het nieuwe jaar? Wat gaat er op dat moment door Nico heen? Wordt dit zijn laatste aardse jaar? Alles schiet die paar seconden dat de klok twaalf slagen slaat door je hoofd. Het wordt helemaal niet een gelukkig jaar, die vreselijke feestdagen na de diagnose. De laatste Sinterklaas, de laatste Kerst, de laatste Oud en Nieuw....."Gelukkig nieuwjaar" het kwam niet over mijn lippen.

Wij hebben de domme pech dat Nico hersentumoren heeft gekregen en het ongelooflijke geluk dat wij elkaar dit jaar voor de 10e keer deze oudjaarsnacht "gelukkig nieuwjaar" mogen toewensen. Onze diepste angsten zijn de kop ingedrukt voor een voorzichtig onzeker vertrouwen dat Nico nog wel een aantal feestdagen mee zal gaan. Maar we weten ook van al die andere lotgenoten die al een dierbare moeten missen en deze feestdagen het gemis juist extra groot voelen. En al die lotgenoten die hun laatste feestdagen in gaan. Hoe vreselijk zwaar is voor hun deze jaarwisseling.

Ik wens alle mensen toe de feestdagen niet alleen te mogen zijn. Zoek steun bij elkaar. Sta je zelf toe zo nu en dan te genieten, maar bovenal sta je zelf toe ook verdriet te voelen en met elkaar te delen. Weet dat het verdriet een uiting is van de liefde. En dat deze liefde wil dat jij het leven blijft omarmen. Feest en verdriet. Zo dicht op elkaar. Achter al die gezellig lijkende ramen.

Voer actie

Maak gratis en binnen een paar minuten een totaal eigen actiepagina met betaalmodule aan.

Laat iedereen zien waar je voor gaat en begin online donaties te werven op www.STOPhet.nl

StopBrains STOPhet actie voor stophersentumoren hersentumor onderzoek

Lotgenoten contact

Het is fijn om met anderen te praten die in soort gelijke situaties zitten.

facebookicon

STOPhersentumoren.nl heeft daarvoor de grootste lotgenoten contact groep. Klik HIER om daartoe toegang te krijgen.

Blogs

Lees de verhalen van onze bloggers, mensen die allemaal iets te maken hebben met hersentumoren.

Wat maken zij mee?
Van patiënt tot naaste, van onderzoeker tot arts. Iedereen kan bloggen. Lees of blog je met ons mee?

Klik HIER om naar de bloggers toe te gaan.

   logo hersentumor blogger blogs stophersentumoren